Hindistan'lı  bir hoca öğrencilerine şöyle söylemiştir: "Eğer her anınızı tüm düşüncelerinizi ve hareketlerinizi iyiliğe çevirmek için harcarsanız her anını kötülük için harcayan bir insan kadar aydınlanmadan uzak kalırsınız."  Bu söz şaşırtıcıdır, çünkü hepimiz iyiliği ve Tanrı'yı aynı kefeye koymak gerektiğini biliriz, ancak burada iyiliğin gücü hala karmiktir. İyi amellerin ödülleri olduğu kadar kötü amellerin de cezaları vardır. Peki ya hiçbir ödül istemiyorsanız ve sadece özgür olmayı arzuluyorsanız? Bu, Budistlerin nirvana adını verdikleri bir durumdur. Unutma manasına gelen nirvana, pek çok kişi tarafından yanlış anlaşılmaktadır.

Hırsız bakınıyordu ve hiçbir şey olmadığını görüp şaşırdı. Ve, ansızın elinde bir mumla gelen adamı gördü. "Karanlıkta ne arıyorsun? Neden beni uyandırmadın? Tam ön kapının yakınında uyuyordum ve sana tüm evi gösterebilirdim," dedi adam. Ve o kadar basit ve masum görünüyordu ki, sanki hiç kimsenin hırsız olabileceği aklına bile gelmiyormuş gibiydi. Böylesi bir masumiyet ve basitliğin karşısında hırsız, "Belki de benim bir hırsız olduğumu bilmiyorsunuzdur," dedi.